بدون شعر بودن از بدون شرح بودن هم سخت تره . هر وقت عکس بدون شرح می بینیم لااقل بهم فکر می کنیم ولی شاعر بدون شعر که ببینیم تنها کاری که می شود کرد سری به تاسف تکان دادن است.
آدم شهید شعر باشه خیلی بده . خوب یک شعر قدیمی می ذارم . بی خیال
رهايم کن بوی ترانه روی لبت اين رشته های مو که به پاييين خزيده اند ايمانشان به خدا از سيم يک تلفن هم قوی تر است بوی ترانه می دهی حضرت سکوت با آن حضور يکی در ميان بلند ديگر جهنم از نديدن تو سخت تر که نيست از کوچه من به خيابان از شهر به شهر که وصل می شوم با اين هزينه های سر به فلک که خدا ورشکستشان کند بوی تو را نميدهد عفونتی که به گند ام کشيده اند طوفان نمی کنم رد می شوم ملايم از کنارت بی رد بوسه ای فقط سکوت سکوت حضرت سکوت علی احمد ابراهيمی
